امام زمان علیه السلام ناظر اعمال ما است
آيا نبايد توجه داشته باشيم كه ما رئيسى داريم كه بر احوال ما ناظر است ؟! واى بر حال ما اگر در كارهايمان او را ناظر نبينيم،و يا او را در همه جا ناظر ندانيم !گناهان شخصى كه در خلوت انجام مى گيرد و ربطى به امور اجتماعى ندارد، استحقاق جهنم را دارد الّا بتوبة مناسبة للحال؛ (مگر اين كه بعد از آن توبه اى مناسب حال،انجام گيرد.) عواقب گناهان اجتماعى كه موجب تغييرات در جامعه و اختلال نظام و انحلال آن،و يا تحريم حلال و ترك واجب و يا مصادره ى اموال،هتك حرمت و قتل نفوس زكيه و ريختن خون مسلمانان و حكم به ناحق و ... مى شود،چگونه خواهد بود؟
با وجود اعتقاد به داشتن رئيسى - كه عين الله الناظرة (بحارالانوار، ج 26، ص 240)است - آيا مى توانيم از نظر الهى فرار كنيم و يا خود را پنهان كنيم ؟!و هر كارى را كه خواستيم انجام دهيم ؟!چه پاسخى خواهيم داد؟
همه ادوات و ابزار را از خود او مى گيريم و به نفع دشمن به كار مى گيريم ، و آلت دست كفار و اجانب مى شويم و به آن ها كمك مى كنيم !چه قدر سخت است اگر براى ما اين امر ملكه نشود كه در هر كارى كه مى خواهيم اقدام كنيم و انجام دهيم،ابتدا رضايت و عدم رضايت او را در نظر نگيريم و رضايت و خوشنودى او را جلب ننماييم !البته رضايت و سخط او در هر امرى معلوم است،و ظاهرا منتهى به واضحات مى شود،و در غير واضحات و موارد مشكوك بايد احتياط كنيم.
در همين اواخر اتفاق افتاده كه شخصى در تقليد و تعيين مرجع شايسته شك و ترديد داشت،در خواب چهره ى شخص مورد نظر را به او معرفى كردند . به نجف رفت و پس از مدتى جست و جو او را پيدا كرد.
هم چنين براى بعضى اتفاق افتاده كه در بقا بر تقليد يا عدول به حى ترديد داشته اند،از قبر معصوم شنيده است كه باقى باش! البته هر كدام از اين نقل ها قابل تكذيب است،ولى از مجموع اين قضايا معلوم مى شود كه امام زمان - عجل الله تعالى فرجه الشريف - متوجه و مراقب ما است،و نمى توان گفت از احوال ما مطلع نيست و ما هر كار و يا هر چه مى توانيم آزادانه انجام دهيم.
